Waarom deze titel voor mijn blog. Ik heb al verschillende blogs gehad, met verschillende titels. Geen van deze kon ik gebruiken voor dit blog en het lukte mij niet een nieuwe te verzinnen tot ik met iemand sprak over de gesprekken die er zijn als er een diagnose gesteld is. Op het moment dat ik naar zo'n gesprek ga en eigenlijk al weet wat de uitkomst is, hoop ik toch dat ik er helemaal naast zit.

Maar zoals de eendentest al zegt: als het kwaakt als een eend.... dan is het waarschijnlijk een eend. Toch hoop ik stiekem elke keer weer dat dat niet zo zal zijn, dat het deze keer geen eend is, maar stomweg een gans.

Sint Maarten

Om zes uur mag ze gaan lopen, maar wat gaat de tijd dan langzaam. Puk kijkt steeds naar de klok en naar buiten. Lopen er al andere kindjes? En wanneer is het zes uur? Ik zeg als de wijzer boven staat, dan doen we de jas aan en mag ze met haar zus JJ gaan lopen. Puk oefent nog even een liedje en wacht. Dan is het eindelijk zes uur en trekt ze haar schoenen, jas en handschoenen aan. Het lampje wordt stevig aan haar lampion bevestigd zodat de wind die er niet af kan waaien. JJ trekt haar jas aan en zoekt naar handschoenen. Dan de tas in de hand, lampion in de andere en hup naar buiten. Het is nog droog, gelukkig. Nog geen vijf minuten later gaat ook bij ons de bel. Gewapend met een schaal vol snoep en fruit doe ik de voordeur open. Daar staan mijn meiden. "Is ze het nu al zat?" vraag ik JJ.

JJ schudt haar hoofd. "Het is overal donker en Puk durft niet aan te bellen en ik ook niet. Dus zijn we naar huis gegaan." Puk legt haar lampion op tafel en Roger kijkt. "Kom," zegt hij, "wij gaan lampion lopen. Ik bel wel aan, maar jij zingt." Puk moppert even, want ze had net het lampje uit gedaan. Maar dan pakt ze haar lampion op en gaat met Roger naar buiten, door  regen en wind. Het duurt drie kwartier voor ze terug zijn. Koud, maar een buit aan snoep rijker. Ik maak warme chocolademelk met slagroom en laat Puk een lekkernij kiezen. Voldaan ploft ze op de stoel. Ik ruim haar snoep op en zie voor de deur haar schoen staan. Lekker op tijd....

6 opmerkingen:

  1. Sint Maarten wordt hier niets aan gedaan. Maa ik snap Puk best hoor, in het donker zomaar ergens aanbellen.... b├ęst een dingetje!Lief dat ( ik neem aan) je man met haar mee ging want het weer werkte ook al niet mee;-(

    BeantwoordenVerwijderen
  2. PS, O ik zie net in de reactie die je bij mij schreef dat Roger haar broer is, dat is dan wel extra lief!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel lief. Roger is mijn jongste zoon (bijna 20 jaar). Mijn man bleef in de warmte...

      Verwijderen
  3. Die Roger....wat een toppurdddddddddddd ...laat ie weer zien te zijn, wow!!!

    Gelukkig is het allemaal goed gekomen met Sint Maarten... hier bleef het eerst rustig en toen kwamen ze in 3-tallen bij de deur... uiteindelijke stand 21 kids... gelukkig allemaal in droog weer met lichte lampjes en heldere stemmetjes

    Puk haar schoen staat klaar, die is stiekem zo slim joh ;-) ;-) ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Echt een topper... soms kan hij zo spontaan uit de hoek komen.
      Die schoen moest toch echt even op een andere plek staan :)

      Verwijderen