Waarom deze titel voor mijn blog. Ik heb al verschillende blogs gehad, met verschillende titels. Geen van deze kon ik gebruiken voor dit blog en het lukte mij niet een nieuwe te verzinnen tot ik met iemand sprak over de gesprekken die er zijn als er een diagnose gesteld is. Op het moment dat ik naar zo'n gesprek ga en eigenlijk al weet wat de uitkomst is, hoop ik toch dat ik er helemaal naast zit.

Maar zoals de eendentest al zegt: als het kwaakt als een eend.... dan is het waarschijnlijk een eend. Toch hoop ik stiekem elke keer weer dat dat niet zo zal zijn, dat het deze keer geen eend is, maar stomweg een gans.

Niet voor herhaling vatbaar

Ondanks de uitgebreide voorbereiding, ging het toch helemaal mis.

Ze zit op mijn schoot, ik houd met mijn rechterarm haar benen vast en heb mijn linkerarm om haar schouders en rechterarm. Haar wang heb ik stevig tegen mijn wang. Drie dames houden haar linkerarm vast en een helpt mij om Puk vast te houden. De pleisters die haar handen moeten verdoven worden verwijderd wat op zich al een kleine drama veroorzaakt. Puk schreeuwt de boel bij elkaar. Ik heb veertig kilo aan paniek op schoot. Rode wangen, zweetdruppels en dikke tranen. Ze zeggen dat iemand haar voor moet gaan lezen, maar ik weet uit ervaring dat Puk niet bereikbaar is. Ze hoort niet wat er om haar heen gebeurt, ze is in haar eigen wereldje. Bang, moe en verdrietig. Het enige wat ik doen kan is haar stevig vasthouden. Heel stevig.

Het aanleggen van het infuus gaat niet zo makkelijk, ze moeten twee keer prikken voor het infuus klaar is. Puk zou het niet moeten voelen, maar ik heb het idee dat ze de tweede prik wel degelijk heeft gevoeld. Dan het narcosevloeistof er in en Puk "slaapt." Ik geef een kus en loop terug naar de wachtkamer waar JJ en vaders wachten.

Mijn man zegt dat hij blij is dat Puk slaapt, want er ging net toch een kind te keer!!! Hij zwijgt en kijkt mij aan.... dat was Puk????
Ik knik, pak een kop koffie en wacht tot ik weer naar haar mag. De assistente komt zeggen dat de behandeling gaat zoals afgesproken. Dus, twee grote mensen kiezen trekken, twee sealen en vier melkkiezen krijgen kronen. Zilveren kronen, wat volgens Puk Spider-Man tanden zijn.

Na ruim drie kwartier mag ik naar Puk en JJ gaat met mij mee. Ze ligt in een bed en ze wordt gillend wakker. Ze weet niet waar ze is, stoot verschillende keren haar hoofd tegen de bedrand. We leggen dekens langs de rand en ik houd Puk vast. Net zo stevig als voor ze onder zeil ging. Ze praat, huilt en vraagt, maar ik versta haar niet. JJ kijkt beteuterd en ik leg uit dat Puk dit zal vergeten, dit is de narcose die praat. Ze lijkt wakker, maar is ze nog niet. Na een tijdje wordt ze wel wakker en vraagt waar ze is. Ze huilt en wilt naar huis.

Gewapend met vier bekertjes, twee pakken zakdoekjes en een halve rol tissuepapier gaan we naar huis. Thuis op de bank gelegd in haar zachte warme Spider-Man pak. Ze valt in slaap en als ze wakker wordt voelt ze zich een stuk beter.

's Avonds is ze heel verdrietig, er is bloed op haar superzachte, mooie Spider-Man pak gekomen en als deze gewassen wordt, is die niet meer zacht. En wanneer Puk slaapt maak ik op de hand de vlekken schoon. Slaap lekker Supergirl!!

foto van internet

10 opmerkingen:

  1. mogge onbekend , ja zo zie ik het staan in de leeslijst
    wat een nare ervaring heb je hier beschreven
    ik hoop dat het met Puk inmiddels veel beter gaat
    geniet de dag

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mogge Karel, het gaat een stuk beter gelukkig. Alleen het eten gaat nog wat lastig.
      Groetjes onbekend, ook bekend als Nathalie

      Verwijderen
    2. ha die Nathalie
      vreemd dat er dan in de leeslijst onbekend staat ?
      blij te lezen dat het Puk beter gaat
      ja het is mooi in de bossen
      ondanks wat niezen in het voorjaar , houd je dus van bomen , groot gelijk
      geniet de dag

      Verwijderen
  2. Ach goddd die arme schat, de wereld is ook doodeng voor zulke hummels!
    Geef der maar een extra vette knuffel en vertel haar maar dat de postbode iets leuks zal brengen... zsm

    knuffelll xxxx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ach wat een heftige toestanden voor een kind. Maar ze heeft een lieve moeder die haat zachte pak van de wasmachine probeert te redden. Dat maakt vast veel goed.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ze was heel blij dat haar pak (nog) niet de wasmachine in hoefde.

      Verwijderen
  4. Dit wil elke ouder haar/zijn kind besparen maar soms heb je geen keus. Wat een klein dapper ding!

    BeantwoordenVerwijderen