Waarom toch weer bloggen? Omdat ik de verhalen zelf mis. Dit is voor mij de enige manier om de gebeurtenissen te bewaren en er mooie en minder mooie herinneringen van te maken. Na tien jaar bloggen is er een gat ontstaan tussen toen en nu. Dat kan ik niet meer opvullen, maar ik kan wel weer nieuwe herinneringen neerzetten.

Jarig

Als hij dertien wordt, is hij op vrijdag de dertiende jarig vertel ik trots aan iedereen die maar langs komt. Dan versier ik de tuin met Halloweendingen en komen we verkleed op zijn feestje. Ik word aangekeken of ik een acute aanval van kraamkoorts heb. Mijn zoon is net een paar dagen oud. Maar ik weet het zeker.

Als hij bijna dertien is en ik mijn plannen vertel dan schudt hij zijn hoofd. Geen feestje, daar houdt hij niet van. Daar heeft hij nooit van gehouden, behalve toen hij vijf werd. Dat wilde hij met zijn oma en opa aan het water vieren. Dat was de enige keer. Wel kwarktaart, aardbeien, elk jaar opnieuw tot hij op zijn achttiende de deur uitgaat.

Feliciteren mag ook, cadeautjes hoeven niet per sé.

Vandaag is hij weer jarig, ik feliciteer hem telefonisch en per Whatsapp, denk er een aardbeienkwarktaart bij en zucht. Ik zie mij nog op de rand van mijn bed zitten, met een klein mannetje in mijn armen. Vijfentwintig is hij geworden. Gefeliciteerd mijn lieve zoon.

Write-On-Wednesday (WOW) is een tweewekelijkse schrijfopdracht. Voor meer informatie klik dan hier

4 opmerkingen:

  1. Oh jeetje meis, zo herkenbaar natuurlijk want ik heb ook een zoon die er exact net zo over denkt...

    Hoe dan ook, jouw kinderen zijn stuk voor stuk bjoeties op trots op te zijn, ook al vinden ze een verjaardagsfeestje dat niet zo nodig ;-)

    Gefeliciteerd met deze spruit die al lang geen spruitje meer is ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kan soms makkelijk zijn :)

      Ja, al mijn kinderen zijn bjoeties (zoals jij dat zo mooi kan schrijven) en ik ben trots op ze allemaal.

      Dank je wel, hij is inderdaad geen spruit meer, maar gegroeid als kool, in alle opzichten.

      Dank je wel

      Verwijderen
  2. Oei, dan is mijn verhaal het tegenover gestelde.
    Maar toch gefeliciteerd met je lieve zoon.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hier wel taart hoor, ze mogen elke jaar een eigen taart kiezen. Chocolade, monchou of hun favoriet Marsepein :)
      Dank je voor de felicitatie.

      Verwijderen