Waarom deze titel voor mijn blog. Ik heb al verschillende blogs gehad, met verschillende titels. Geen van deze kon ik gebruiken voor dit blog en het lukte mij niet een nieuwe te verzinnen tot ik met iemand sprak over de gesprekken die er zijn als er een diagnose gesteld is. Op het moment dat ik naar zo'n gesprek ga en eigenlijk al weet wat de uitkomst is, hoop ik toch dat ik er helemaal naast zit.

Maar zoals de eendentest al zegt: als het kwaakt als een eend.... dan is het waarschijnlijk een eend. Toch hoop ik stiekem elke keer weer dat dat niet zo zal zijn, dat het deze keer geen eend is, maar stomweg een gans.

Jarig

Als hij dertien wordt, is hij op vrijdag de dertiende jarig vertel ik trots aan iedereen die maar langs komt. Dan versier ik de tuin met Halloweendingen en komen we verkleed op zijn feestje. Ik word aangekeken of ik een acute aanval van kraamkoorts heb. Mijn zoon is net een paar dagen oud. Maar ik weet het zeker.

Als hij bijna dertien is en ik mijn plannen vertel dan schudt hij zijn hoofd. Geen feestje, daar houdt hij niet van. Daar heeft hij nooit van gehouden, behalve toen hij vijf werd. Dat wilde hij met zijn oma en opa aan het water vieren. Dat was de enige keer. Wel kwarktaart, aardbeien, elk jaar opnieuw tot hij op zijn achttiende de deur uitgaat.

Feliciteren mag ook, cadeautjes hoeven niet per sé.

Vandaag is hij weer jarig, ik feliciteer hem telefonisch en per Whatsapp, denk er een aardbeienkwarktaart bij en zucht. Ik zie mij nog op de rand van mijn bed zitten, met een klein mannetje in mijn armen. Vijfentwintig is hij geworden. Gefeliciteerd mijn lieve zoon.

Write-On-Wednesday (WOW) is een tweewekelijkse schrijfopdracht. Voor meer informatie klik dan hier

4 opmerkingen:

  1. Oh jeetje meis, zo herkenbaar natuurlijk want ik heb ook een zoon die er exact net zo over denkt...

    Hoe dan ook, jouw kinderen zijn stuk voor stuk bjoeties op trots op te zijn, ook al vinden ze een verjaardagsfeestje dat niet zo nodig ;-)

    Gefeliciteerd met deze spruit die al lang geen spruitje meer is ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kan soms makkelijk zijn :)

      Ja, al mijn kinderen zijn bjoeties (zoals jij dat zo mooi kan schrijven) en ik ben trots op ze allemaal.

      Dank je wel, hij is inderdaad geen spruit meer, maar gegroeid als kool, in alle opzichten.

      Dank je wel

      Verwijderen
  2. Oei, dan is mijn verhaal het tegenover gestelde.
    Maar toch gefeliciteerd met je lieve zoon.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hier wel taart hoor, ze mogen elke jaar een eigen taart kiezen. Chocolade, monchou of hun favoriet Marsepein :)
      Dank je voor de felicitatie.

      Verwijderen